• نگین شهر بابک

    سنگ فیروزه شهر بابک در استان کرمان به عنوان نگین شهر بابک از مرغوب تر ین سنگ فیروزه ها می باشد و وجود این سنگ در شهر بابک باعث شده است کار گاههای کوچک برای ساختن زیور آلات در شهر ستان شهر بابک فعال باشد . تهیه شده در سیمای مرکز کرمان
    15 بازدید
  • معرفی قالی کرمانی از زبان ننه جون

    یکی از بزرگترین صنایع دستی استان کرمان که در جای جای این استان با روشهای متفاوت بافته می شود قالی کرمانی است امروزه این قالی به صورت فانتزی بافته می شود و لی هنوزدر روستاهای این استان دارهای قالی موجودمی باشدو زنان و دختران روستایی به بافت این هنر زیبا می پردازند
    15 بازدید
  • جشنواره تجسمی ورسوس

    دومین دوره‌ی جشنواره‌ تجسمی ورسوس که مخصوص هنرمندان زیر ۳5 سال است، در فرهنگسرای نیاوران برپا شد.در این جشنواره 500 اثر حجمی از نقاط مختلف کشور ارسال شد که 104 اثر مورد تایید داوران قرار گرفت . این جشنواره با شعار هنر نقطه اشتراک انسانها آغاز، شده است. هنر مجسمه سازی ، از دیرباز راهی مناسب برای بیان و اشاعه فرهنگ و اندیشه انسانی بوده و در تمدنهای باستانعلاوه بر زیبایی کارکردی مذهبی و آیینی هم داشته است. در عصر حاضر تغییرات عمده ای در این هنر دیده می شود که هر روز به تنوع آن اضافه می کند. هنر مجسمه‌سازی، تندیسگری یا پیکرتراشی هنر همگذاری یا ریخت دادن به اشیا است و ممکن است در هر اندازه یا با هر سازمایه‌ای (مصالحی) و یا تكنیكى انجام گیرد. به فراورده‌های این هنر تندیس، پیکره یا مجسمه گفته می‌شود. هر پیکر سه بعدی که به منظور دارا بودن یک بیان هنری آفریده شده را می‌توان تندیس نامید. البته باید توجه داشت که هر شکل دادنی را مجسمه‌سازی نمی‌گویند بلکه باید در ورای ان یک فکر، خلاقیت یا یک نوآوری وجود داشته باشد. یونانیان، خدایان متعدد خود را بصورت مجسمه در معابد خود قرار می‌دادند و آنها را پرستش می‌نمودند. مجسمه‌های سنگی و برنزی بیشماری نیز از قهرمانان خود در میدانها و معابر عمومی می‌گذاشتند. مصریان عقیده داشتند که روح هر انسانی پس از مرگ به این جهان بر می‌گردد و برای اینکه آن روح سرگردان نشود مجسمه‌هایی از سنگ یا برنز یا چوب یا گچ می‌ساختند و در مکانهای امنی قرار می‌دادند و چون آن مجسمه‌ها کاملاً شبیه اشخاصی که مرده بودند ساخته می‌شد به عقیده آنان روح به آسانی می‌توانست در آنها جای گیرد. افزون برآن مصریان نیز خدایان خود را بصورت موجوداتی در سنگ یا برنز مجسم می‌کردند و در معابدشان قرار می‌دادند. ایرانیان پیش از اسلام، دارای مذهبی بودند که به توحید خیلی نزدیک بود. هرودت که ایرانیان دوره هخامنشی را به هم میهنان خود در کتابی با عنوان «تاریخ» معرفی نموده تعجب می‌کند از اینکه ایرانیان برای خدایان خود معبد و مجسمه‌ای نمی‌سازند و می‌گوید آنها برای انجام آیین‌های مذهبی خودشان روی بلندیها می‌روند و خداوند خود را به این طریق پرستش می‌کنند.
    14 بازدید
  • گالری‎های تهران خیابان جبلی

    گالری های خیابان جبلی تهران در خیابان جبلی تهران از تابلو های نقاشی تا تابلو های دست ساز دیده می شود از جمله کاشی های خشت هفت رنگ اند همچنین گالری پوسترهای هنر هفتم فیلم های سینمایی و نیز گالری اشیائ عتیقه که جای خود را در خیابان جبیلی تهران باز کرده است آخرین‎ نمایشگاه‎های سال 94 / گالری‎های تهران با بیش از 30 نمایشگاه به استقبال بهار می‌روند گالری‎های تهران این روزها بیش از 30 نمایشگاه را میزبانی می‌کنند و این آخرین هفته میزبان شش افتتاحیه تازه‎ترین آثار هنرمندان می‌شوند تا فرصتی برای گالری‌گردی علاقه‌مندان به هنر فراهم کنند. سرویس تجسمی هنرآنلاین: همچون هفته‎های گذشته این آخر هفته نیز گالری‌ها نمایشگاه‎های جدیدی را افتتاح می‏‌کنند. این هفته علاقه‎مندان در کنار ادامه نمایشگاه‌های پیشین می‎توانند شاهد شش نمایشگاه جدید باشند. امکان: آثار نقاشی لیلی متین‌دفتری هنرمند معاصر را از 21 اسفند 1394 تا 16 فروردین 1395 به نشانی میدان هفت‌تیر، کوچه آقامحمدی، پلاک 77 به نمایش می‏‌گذارد. پروژه‌های آران، گالری اُ و بنیاد لاجوردی: نمایشگاه "بی‌باک" را با آثار ۳۱ هنرمند از 21 اسفند ماه 1394 تا 15 فروردین 1395 به نشانی خیابان ویلا (نجات‌اللهی)، کوچه خسرو، پلاک 46 برگزار می‎کند. زیرزمین دستان: آثار نقاشی پی‌بک با عنوان "بابرکان (پیدایش)" را از 21 اسفند 94 تا 14 فروردین 95 به نشانی خیابان فرشته، خیابان بیدار، شماره 6 روی دیوار می‌برد. ویستا: نمایشگاه "نوروز روز نو" را با آثاری از فریدون آو، فرح اصولی، ثمیلا امیر ابراهیمی، مینا انوشه، زهرا ابراهیمی، عبدالحمیدپازوکی، مهدی حسینی، ستاره حسینی، طیبه دژدوست، آذین رستمی ، قدرت اله عاقلی، نوید عطروش، سارا قاضی اسدالهی، بهنام کامرانی، کوروش گلناری، اشکان ماهرویی، نگار نادری پـور، وانا نبی پور، گیزلا وارگا سینایی، بنفشه همتی از 21 اسفند 1394 تا 16 فروردین 1395 به نشانی خیابان مطهری، خیابان میرعماد، کوچه دوازدهم، پلاک 11 برگزار می‎کند. هفت ثمر: آثار مولتی مدیای سارا مهرعلی‌زاده و فرهاد ثمری را در نمایشگاهی با عنوان "هدایای معمارانه" از 21 تا 22 اسفند به نشانی خیابان مطهری، خیابان کوه نور، کوچه پنجم، شماره 8 در معرض دید علاقه‏‌مندان به هنرهای تجسمی قرار می‏‌دهد. باسمه: آثار کوچکی از هنرمندانی چون محمد احصایی، ناصر اویسی، محمد تاتاری، ژازه تباتبایی، پرویز تناولی، جواد حمیدی، حسینعلی ذابحی، بهمن رضایی، علی اکبر صنعتی، مسعود عربشاهی، سیاوش کسرایی، فریده لاشایی، مرتضی ممیز، سیراک ملکونیان، منوچهر نیازی، محسن وزیری مقدم را از 21 تا 28 اسفند به نشانی ملاصدار، خیابان شیراز شمالی، خیابان حکیم اعظم، مجتمع پارک پرنس، بلوک A روی دیوار می‎برد. نمایشگاه‌های پیشین: اثر: نمایشگاه گروهی هنرمندان اثر را تا 24 اسفند ماه به نشانی خیابان ایرانشهر، کوی برفروشان، شماره 16، روبروی خانه هنرمندان برگزار می‎کند. آران: نمایشگاه "شاهنامه، روایت ماندگار" را با آثاری از عربعلی شروه- نیکزاد نجومی، مهدی حسینی، گیزلا وارگا سینایی، فریدون آو، مرضیه قره داغی، فرح اصولی، ترانه صادقیان، شیرین نشاط، جمشید حقیقت شناس، سعید روانبخش، رضا هدایت، بهنام کامرانی- یاسمین سینایی، علیرضا جدی، سیامک فیلی زاده، امیرحسین بیانی، علا ابتکار، آرتمیس شهبازی، علیرضا فانی، مهسا خیرخواه، آیلین بهمنی پور تا 27 اسفند ماه به نشانی خیابان کریم‏خان زند، خیابان خردمند شمالی، کوچه دی، پلاک 12 برگزار می‌‏کند. هور: حجم‌های محمدمهدی انوشفر را تا 22 اسفند ماه به نشانی خیابان مطهری، خیابان میرزای شیرازی شمالی، کوچه نعیمی، پلاک 12 در معرض دید علاقه‌مندان به هنرهای تجسمی قرار می‏دهد. طراحان آزاد: از 14 تا 19 اسفند ماه میزبان نمایشگاه چاپ دستی محمدعلی بنی اسدی با عنوان "یکی از همین شب‌ها" است. طراحان آزاد در خیابان ولیعصر (عج)، خیابان فتحی شقاقی، میدان سلماس، پلاک 5 قرار دارد. اعتماد یک: حجم‎های گلی انتظاری با عنوان "صدای خاک" را تا 21 اسفند ماه به نشانی نیاوران، میدان یاسر، خیابان یاسر، خیابان موسوی، خیابان بوکان، دوراهی سمت راست، پلاک 4 به نمایش می‏‌گذارد. اعتماد 2: ویدئوهای گیلدا نوپرست با عنوان "نیروی بی‏مانند" را تا 21 اسفند ماه به نشانی نیاوران، میدان یاسر، خیابان یاسر، خیابان موسوی، خیابان بوکان، دوراهی سمت راست، پلاک 4 در معرض دید علاقه‎مندان قرار می‎دهد. والی: نمایشگاه مجسمه مریم شهیدی با عنوان "خیال ذرت" را تا 21 اسفند ماه به نشانی میدان ونك، خیابان شهید خدامی، پلاک 72 برگزار می‌‏کند. محسن: نمایشگاه آثار آریا تنابنده‎پور را تا 26 اسفند ماه به نشانی ظفر، خیابان ناجی، خیابان فرزان، کوچه نوربخش، بلوار مینای شرقی، پلاک 42 برگزار می‎کند. محسن همکف: آثار کیمن مه‌آبادی را تا 26 به نشانی ظفر، خیابان ناجی، خیابان فرزان، کوچه نوربخش، بلوار مینای شرقی، پلاک 42 به نمایش می‏‌گذارد. ایده: نمایشگاه نوروزی گروه لاجوردین را تا 20 اسفند ماه و با نمایش آثاری از منیژه نوری، غزل قاسمی، سیده‌مریم حسینی، لادن اکبری، مهرنوش مهدی خانی و نسرین محمدزاد به نشانی کریمخان زند، خیابان خردمند شمالی، خیابان هجدهم، شماره 26 برگزار می‎کند. هنر امروز: خطاطی و نقاشی‌خط‎های ربابه حسین‎پور با عنوان "پیش‎تر از نوبهار" را تا 21 اسفند ماه به نشانی خیابان میرداماد (غرب به شرق)، نرسیده به خیابان شریعتی، رودبار شرقی (به سمت جنوب)، نبش کوچه لشگرک، شماره نوزده، طبقه سه نمایش می‌دهد. دنا: نمایشگاه "چشمانت مرا روسپی تمامی چشمان دنیا کرد" را با آثاری از گلشید محمد یاریان، آنا بهارلو، نفیسه صالح آبادی، علی کاظمی، لیلی اردستانی، الهه نامدار، احمدرضا ناطق الهی تا 21 اسفند ماه به نشانی خیابان سپهبد قرنی، بعد از چهار راه طالقانی، كوچه سوسن، پلاك 4، زنگ 2 برگزار می‎کند. ایوان سپید: تا 21 اسفند ماه میزبان نمایشگاه "پیشواز بهار" با آثاری از سعید امدادیان، فریبا امین دهقان، سهیلا ایلدار، چیستا تاجور، پوران جلیلوند، حسین حسنی زاده، سمیرا دریا، اسلام رمضانیان، مریم سینکی، زهرا شفیع، مهدی علایی نژاد، غزاله فتاحی، ناصر محمدی، فرخنده مرعشی، ساره مصباحی، مرتضی موسوی، میثم نژاد رسولی، مهتاب نعمت خواه و کیومرث هارپا است. ایوان سپید در کرج، مهرشهر، بلوار ارم، بین 3 راه شهرداری و خیابان 100، پلاک 2 قرار دارد. کبیری: آثار هنری کاربردی لیلی طهرانی با عنوان "خانه کوکب سلطان" را تا 21 اسفند ماه به نشانی خیابان دیباجی جنوبی، بالاتراز پارک ارغوان، پلاک 60 به نمایش می‏‌گذارد. گل‎های من: نمایشگاه گروهی نقاشی را تا 21 اسفند ماه به نشانی فرمانیه غربی (شهید لواسانی)، پلاک 156، واحد 202 برگزار می‎کند. نگارستان آن: نقاشی‌های شهرزاد منعم با عنوان "نادیده" را تا 21 اسفند ماه به نشانی ونک، خیابان سئول، شماره 40 به نمایش می‏‌گذارد. نگارستان آن 2: نمایشگاه نقاشی‌های عیسی چولاندیم با عنوان "خط قرمز" را تا 21 اسفند ماه به نشانی ونک، خیابان سئول، شماره 40 برگزار می‎کند. شهر کتاب فرشته: نخستین فروش سالانه نقاشی و مجسمه خود را تا 27 اسفند به نشانی میدان تجریش، خیابان شهید‌دربندی (مقصودبیک)، نرسیده به چهار‌راه حسابی، پلاک 32 برگزار می‎کند. سایه: نمایشگاه سالانه خود را با آثاری از فرید امین‌الاسلام، پونه اوشیدری، سروناز امتیازی، كتایون افروز، مریم ابتكار، الناز بندگی، ستاره بهبهانی، نسرین بركت، الهام پارسیان، مریم جهانی، محسن حسینمردی، سارا خلفی، مریم زمردیان، اوژن شیراوژن، زهرا طباطبایی، ئاودیر ئوسمان، مهسا كریمی، شادی موسوی، لیلا معظمی، كامیار مینوكده، سحر مسلمیان، مهرداد محمدی، آتنا مرتضی زاده، حمیده نجفی، مرسده نجفی، هانی نجم تا 20 اسفند برگزار می‎کند. آبی: نقاشی و کلاژهای یاسمن اهری‌پور، بهمن علی ایروانی، کاوه عزیزیان، فرزاد مجیدی، نازنین اهری پور، پیمان کنجکاو، مهسا فرضی با عنوان "از قضا سرکنگبین صفرا فزود" را تا 21 اسفند به نشانی خیابان دولت، دیباجی جنوبی، روبه‌روی پارک ارغوان، کوچه مژگان، پلاک 41 در معرض دید عموم قرار می‏‌دهد. کارگاه هنر: نخستین حراج سالانه خود را تا 24 اسفند ماه به نشانی پاسداران، خیابان شهید‌کشوری، خیابان فرخی‌یزدی، کوچه شهید طاهری‌شرقی، بن‌بست یاس، پلاک 2 برگزار می‎کند. دستان +2: چاپ دستی‎های اندی وارهول را تا 27 اسفند ماه به نشانی خیابان فرشته، پلاك 82 به نمایش می‎گذارد. افرند: نمایشگاه گروهی "94+" را با آثاری از پیشکسوتان هنر معاصر تا 21 اسفند ماه به نشانی بزرگراه جلال آل احمد، خیابان جهان‌آرا، خیابان 19 ام (جلال حسینی)، بعد از تقاطع اشک‌شهر، پلاک 48 برگزار می‌کند. سهراب: نمایشگاه نقاشی "بگذاریم كه احساس هوایی بخورد" با آثاری از جعفر روح بخش، ناصر اویسی، فرامرز پیلارام، ژازه تباتبایی، صادق تبریزی، مسعود عربشاهی، محمد علی ترقی‌جاه، نامی پتگر، فاطمه امدادیان، فریده لاشایی، حسین موجنی، حمید پازوكی، رضا مافی، علی رضا سپهبد، محمود زنده رودی، سیراك ملكنیان، رضا درخشانی، منوچهر نیازی، عبدالرضا دریابیگی، قاسم حاجی زاده، نصرت‌الله مسلمیان، بهرام دبیری، مرتضی ممیز، جلال شباهنگی، عین‌الدین صادق زاده را تا 21 اسفند ماه به نشانی خیابان خرمشهر، خیابان شهید عربعلی (نوبخت) كوچه سوم، ضلع جنوب غربی، میدان سوم نیلوفر پلاك 5 واحد 1 برگزار می‎کند. لاله: پنجمین نمایشگاه فروش اثار چند نسل از هنرمندان معاصر ایران را تا 25 اسفند به نشانی خیابان دکتر فاطمی، ضلع شمالی پارک لاله، روبروی پارکینگ طبقاتی برگزار می‏‎کند. خانه هنرمندان ایران: نمایشگاه سیزدهمین جشن تصویر سال را تا 20 اسفند به نشانی خیابان طا‌لقانی، خیابان موسوی شمالی (فرصت)، ضلع جنوبی باغ هنر، خانه‌ هنرمندان ایران برگزار می‎کند. آب انبار: نمایشگاه چیدمان میرا آورزمانی با عنوان "دیسمینتل" را تا 21 اسفند به نشانی خیابان انقلاب، دروازه دولت، خیابان خاقانی، کوچه روشن منش، پلاک 2 برگزار می‌‏کند. ژینوس: نقاشی‎های لئون کهن را تا 30 اسفند ماه به نشانی خیابان دکتر‌حسین‌فاطمی، ابتدای خیابان‌ولیعصر، پلاک‌21، طبقه اول به نمایش می‏‌گذارد.
    15 بازدید
  • عروسک های تاجمیر

    به دنبال اجرای پروژه «ایجاد کسب و کار پایدار از طریق صنایع دستی برای حفاظت ازمنابع طبیعی» که با حمایت سازمان ملل متحد و سازمان جنگلها و مراتع در سال 1392 در روستاهای تاجمیر، نازدشت، کسراب، حجت آباد و همت آباد انجام شد، ساخت عروسک های دست ساز تاجمیر احیا شد. عروسک های تاجمیر در روستایی به نام «تاجمیر» که در حوالی مرز ماهیرود در فاصله حدود 90 کیلومتری از مرز افغانستان، در شهرستان سربیشه استان خراسان جنوبی واقع شده، احیاء، تولید و عرضه می گردد. عروسک های تاجمیر نشانه های فرهنگ غنی منطقه را با خود همراه دارند و در حین ساخت عروسک ها لالایی ها، شعرها و خاطرات زندگی روستایی عشایری که دانش بومی ارزشمندی در آن نهفته است نیز احیا می شود. ساخت عروسک ها به مثابه ساخت یک فرهنگ کوچک از جامعه محلی است؛ چرا که یک عروسک با خود پوشاک، آرایه ها، داستان ها و دیگر آداب و رسوم بومی را نیز معرفی می نمایند. همچنین این عروسک ها که با استفاده از تکه پارچه های دورریز، پشم گوسفند و موی بز درست می شوند با محیط زیست سازگار هستند؛ به طوریکه چنانچه فردی آنها را بخرد و پس از مدتی بیرون بیاندازد؛ ظرف مدت 3 ماه دوباره به طبیعت بر می گردد. بنابراین مردم با ساختن این عروسک ها در روستاهای مذکور نه تنها با فرهنگ خود آشتی می کنند؛ بلکه با فروش آنها، وابستگی خود را به منابع طبیعی کاهش می دهند و از طرفی ارزش های فرهنگی خود را به سایر مناطق صادر می کنند. در حال حاضر بیش از 15 خانوار (حدود 45 نفر از زنان روستای تاجمیر) در حال تولید عروسک های محلی هستند. هر چند سازندگان اصلی این عروسک ها بانوان هستند؛ ولی سایر اعضای خانواده نیز در ساخت آنها مشارکت دارند. تقویت حس سازندگی، تقویت حس خلاقیت و اعتماد به نفس و افزایش امید به زندگی، علاوه بر ایجاد شغل و معیشت مکمل از مزایای تولید عروسک های تاجمیر به شمار می رود. عروسک های بومی محلی خراسان جنوبی در فهرست آثار ملی کشور به ثبت رسیده و قرار است در فهرست آثار یونسکو نیز ثبت جهانی گردد.
    20 بازدید
  • هنر درخشان آتش و خاک

    یکی از هنر هایی که روی فلز انجام می گیرد ، مینا کاری است ، مینا کاری هنر درخشان آتش و خاک است با رنگ های پخته و درخشان که سابقه ی آن به ۱۵۰۰سال پیش از میلاد می رسد و به حق هنر مینا کاری را می بایست « مینیاتور بر آتش » نام نهاد . آقای علینقی وزیری در کتاب تاریخ عمومی هنر های مصور پیش از تاریخ تا اسلام می نویسد : « از جمله هنر های دستی ایرانیان در گذشته های دور ، تزئین و کنده کاری روی فلزات است . » ظروف فلزی تزئین یافته به دست آمده از فلزات گوناگون ساخته شده که مهمترین این فلزات عبارتند از : طلا ، نقره ، مس ، برنز ، آهن ، فولاد ، سرب ، آلومینیوم و کروم از این فلزات برای ساخت و تولید زینت آلات و ظروف گوناگون استفاده می گردیده ، آن را تهیه ی « زیر ساخت مینا » با فلزات مذکور چندان مشکل نبوده است . قدیمیترین نمونه های یافت شده ی مینا کاری ، نشان دهنده ی این ادعا ست که مینا کاری نیز مانند بسیاری از هنر های دیگر برای اولین بار در ایران پیدا شده و از ایران به سایر کشورها راه یافته است . نمونه ی بازو بند طلا با تزئینات مینا از دوران هخامنشی بجا شده که هم اکنون در موزه ی ویکتوریا آلبرت لندن نگهداری می شود . در دوران مغول سبک جدیدی در مینا کاری ایران به وجود آمده است . در دوره ی صفویه زمینه ی هنر مینا کاری تغییر یافت . ظروف نقره در این دوره با نقوش مینیاتور و مجا لس بزم و رزم و شکار و دربار تزئین یافته و نقوش اسلیمی و ختایی نیز جایی در میان نقوش فوق خود نمایی می کردند . هنر مینا کاری را می توان یکی از اختراعات خلاقا نه ی ایرانیان دانست ، زیرا زیبایی این هنر ، در مهارت هنرمند در مهار آتش و خاک و رنگ و لعاب است . مینا به لحاظ روش تولید به دو دسته تقسیم می شود : ۱) مینای خانه بندی ۲) مینای نقاشی ● روش تولید مینا طبعاً شفاف است و این شفافیت از اکسید قلع به وجود می آید و ترکیبات آن از زمانهای قدیم تا به امروز ثابت بدون تغییر مانده است. به طور کلی مینا کاری بر روی مس انجام می گیرد ،هر چند می توان روی طلا ونقره نیز مینا کاری کرد . تولید مینا نیاز به طی مراحل خاصی دارد و آن این است که ابتدا ظرف مورد نظر (زیر ساخت ) به دست مسگر یا دواتگر به شکل و اندازه ی لازم ساخته می شود ،سپس استاد کار مینا به لعاب سفید رنگ می زند و در کوره می گذارد،سپس به نقاشی روی این بوم سفید پرداخته ، در انتها طلا کاری می نما ید و در نهایت با لعاب شفاف می پوشاند. در مراحل ساخت هر ظرف حدود ۸بار به کوره می رود و هر بار بطور متوسط از۲۰۰ تا ۸۰۰ درجه سانتی گراد حرارت می بیند تا رنگها به صورت مطلوب درآید. از لحاظ ساخت مینا را به دو گروه تقسیم می نمایند : ۱) مینای خانه بندی ۲) مینای نقاشی ۱) مینای خانه بندی : در این روش مفتولهای نازک فلزی را در سطح ظرف در محل نقوش اصلی به وسیله ی لحیم ثابت می نمایند . پس از تثبیت مفتول ها ، داخل محدوده وسطوح به وجود آمده را با رنگهای مینایی پر می کنند و حرارت می دهند . اکثراً مینا های قدیمی به این روش ساخته می شوند. ۲) مینای نقاشی : که امروزه متد اول است ، در این روش ابتدا سطح کار را با رنگ سفید وغلیظ ( با رنگی دیگر ) می پوشانند و پس از حرارت روی این بوم سفید را نقاشی می نمایند . به همین دلیل به آن مینای نقاشی می گویند . ● مواد اولیه ـ مواد اولیه ی مورد مصرف بدنه ی مینا : از فلزاتی مانند مس ، طلا ، نقره، ورشو و برنج که در واقع زیر ساخت را فراهم می آورند استفاده می شود ،که فلز مس به خاطر حالت چکش خواری ، از بقیه فلزات رایج تر است . ـ مواد اولیه ی مورد مصرف در لعاب مینا : از سیلیس ، کربنات ، سدیم ، پتاسیم ، آهک ، قلع و ... استفاده می شود . در مینا کاری برای تهیه ی رنگ قرمز از طلای حل شده به اضافه ی براکس و کربنات سدیم ، برای تهیه ی رنگ سبز از مس به اضافه ی کرومات سرب و برای تهیه ی رنگ زرد از ترکیب آهن ، اکسید کروم و قلع و در هر صورت برای شفافیت لعابها از اکسید قلع استفاده می شود . در گذشته که مینا کاری رواج اندکی داشته ، رنگها گیاهی یا معدنی بوده ، ولی اکنون برای نقاشی و لعاب اشیاء مینایی از رنگ های شیمیایی نیز استفاده می شود . ● ابزار کار ابزار کار ساخت ظروف مینا عبارتند از : ۱ ( ورقه ی مس - طلا یا نقره ۲) کاغذ کپی ۳) چکش : که با فرم های متنوعی که در سر خود دارند ، قادرند حالتهای مختلفی ( فرو رفتگی و بر آ مد گی ) را در فلز ایجاد نمایند . ۴) سندان : که می تواند بسته به اندازه و فرم مورد نظر کوچک یا بزرگ باشد ، به جای سندان می توان از تنه ی درخت مناسب استفاده نمود. ۵) گیره ۶) کمان اره و تیغ اره ی فلز بر ۷) قیچی فلز بر ۸ قلم مو ۹) انواع رنگ های گیاهی – معدنی و فلزی ۱۰) کوره ● محل تولید شهر اصفهان یکی از مراکز عمده ی مینا کاری و شاید بتوان گفت تنها مرکز تولید این هنر می باشد. ● موارد مصرف و کاربرد از آن جا که هنر مینا کاری بر روی زیر ساخت انجام می گردد، بنابراین می توان زیر ساخت را به صورت گوناگون درآورد. بطور مثال گلدان، بشقاب،زیر سیگاری، تابلویی و... و روی آنرا مینا کاری کرد.
    21 بازدید
  • روستای آرمرده: شال بافی

    شال نوعی پوشش مردانه که در مناطق کردنشین از جمله کردستان از قدیم ایام رواج داشته این نوع پوشش از پشم نوعی بز به نام «مرغز»که پشمی نرم لطیف و فردار دارد به دست می آید. شالبافی از اصلی ترین سوغات و صنایع دستی شهرستان بانه است که در بیشتر روستاهای بخش آلوت به ویژه در شهر آرمرده بافته می شود و بسیاری از زنان و مردان این منطقه به کار شال بافی مشغول هستند. شال بافی 8 مرحله دارد که بیشترین و سخت ترین مراحل آن توسط زنان انجام می شود.
    15 بازدید
  • قالیچه درخت زندگی

    این قالیچه تمام ابریشم، اواخر قرن 13 هجری قمری به ابعاد یک متر و هشتاد در یک متر و سی و هشت سانتی متر ، رج شمارشصت، در تبریز بافته شده است. طرح این قالی در گروه نقشه های درختی است. قرار گرفتن دو سر اژدها در پایین درخت، آن را با گروهی از طرح های تبریز و هریز شبیه ساخته که به درخت سخن گو یا درخت واق واق شهرت یافته است . نقش درخت زندگی در اساطیر نماد درخت کیهان، تجدید حیات و بی مرگیست که همواره دو موجود خیالی تا دو جانور نگهبان آن هستند. وجود پرندگان و شاخه های پر از گل ها و گلبرگ ها با هوشمندی ، طراح ترکیب مناسبی به فضا داده .طرح دو ستون در اطراف درخت زندگی ، حس دروازه ای برای بهشت تداعی می کند، این قالی دارای هفت ردیف حاشیه است که حاشیه پهن آن با ترکیب گل شاه عباسی و یک گل گرد با فرمهای شبیه به برگ در طرفین آنها الگوی نقش ماهی را بوجود آورده است.
    19 بازدید
  • شهر جهانی بافت فرش(انگلیسی)

    قالی تبریز یکی از انواع قالی‌های ایرانی است. این قالی در شهر تبریز بافته می‌شود. این شهر یکی از مهم‌ترین مراکز بافت قالی در ایران است و قالی‌های بافت آن از تنوع و گوناگونی بسیاری برخوردارند. تبریز، در حال حاضر از سوی «شورای جهانی صنایع دستی» به عنوان «شهر جهانی بافت فرش» انتخاب شده است. در مورد تاریخچه فرش در تبریز چنین می‌توان گفت که با توجه به قدمت تاریخی این شهر؛ مسلماً هنر صنعت فرش بافی درآن به قبل از دوران صفویه باز می‌گردد. در نیمه دوم قرن پانزده و در دوران صفوی، فرش از حالتی روستایی به هنر پیشرفته درباری تبدیل شد. یکی دیگر از تحولات مهم در فرش این دوره، طرح‌هایی بود که هنرمندان دربار تبریز و هرات ایجاد شد. در کتاب Rugs and Carpet of the World اثر Ian Bennet به نظریه‌ای دیگر در مورد فرش تبریز در زمان صفوی بر می‌خوریم که در اینجا نقل می‌شود:«تعداد زیادی از فرش‌های مدالیون یا ترنج دار که در سالهای آغازین قرن ۱۶ میلادی در زمان حکومت شاه اسماعیل اول و شاه طهماسب بافته شده‌اند، دارای طرح مایهٔ اسلیمی و نقوش حیوانی و انسانی هستند» در این کتاب نویسنده سعی کرده تعدادی از قالی‌های موجود در موزه‌های جهان مربوط به نیمه اول قرن شانزدهم را به کارگاه‌های تبریز نسبت دهداز قرن ۱۷م. به بعد و پس از اینکه قالی ایران به خارج از کشور راه یافت، صنعتگران تبریز با دریافت سلیقه مردم اروپا و آمریکا دست به بافتن قالی‌هایی زدند که بسیار جالب بود و بازار آن کشورها را به خود اختصاص داد. تبریز یکی از قطب‌های بافندگی بسیار با اهمیت ایران در زمینهٔ قالی‌بافی است. فرش‌های آن، چه آن‌هایی که زینت‌بخش موزه‌های معتبر جهان هستند و یا در مجموعهٔ کلکسیونرهای مشتاق جای گرفته‌اند، و یا آن‌هایی که در مقیاس زیاد و در کیفیت تجارتی سر از بازارها و چهار سوق‌ها در می‌آورند، همواره خوش اقبال و مشتری پسند هستند. برابر آماری که در دست داریم در شهرستان تبریز و حومهٔ آن در سال ۱۳۶۴ شمسی بر روی ۱۶۰۰۰ دار قالی ۳۲۱۵۰ کارگر بافنده کار کرده‌اند. علاوه بر تک‌بافی‌ها، کارگاه‌های متعددی از سالیان بسیار دور در کار فرش‌بافی بوده و هستند. در سال‌های اخیر بافنده‌های چیره‌دست تبریزی به تولید فرش‌های گل ابریشم بسیار ظریف با رج‌شمار ۵۰ و ۶۰ در مقیاس وسیع روی آورده‌اند. این گونه فرش‌ها که بعضی با چله‌های ابریشمی هستند، بیشتر با طرح‌های لچک و ترنج و با رنگ‌های غالباً بژ روشن و نخودی بافته می‌شوند و در رنگ‌آمیزی گل‌ها و نگاره‌ها از رنگ‌های سرخابی، عنابی و زیتونی به فراوانی استفاده می‌شود. فرش‌های تبریز در هفتاد سال اخیر اغلب با طرح‌های گلدانی، درختی، محرابی، قندیل دار، حیوان‌دار، شکارگاه، هراتی، شاخ و برگی، گلفرنگ، بندی خشتی یا قاب‌قابی، منظره‌بافی، قاب‌قرآنی و نقش‌های هندسی از کوچک‌ترین تا بزرگ‌ترین اندازه‌های ممکن بافته شده‌اند. بافت کناره و گلکی چندان خوشایند بافنده تبریزی نیست.در حال حاضر تبریز به عنوان کانون عمده عرضهٔ فرش‌های شهری‌باف آذربایجان شناخته می‌شود و کانون بزرگ تولید کنندگان نامور و صاحب نامی گردیده که فرش آذربایجان به آن می‌بالد. تبریز یکی از قطب‌های بافندگی بسیار با اهمیت ایران در زمینه‌ی قالی‌بافی است. فرش‌های آن، چه آن‌هایی که زینت‌بخش موزه‌های معتبر جهان هستند و یا در مجموعه‌ی کلکسیونرهای مشتاق جای گرفته‌اند، و یا آن‌هایی که در مقیاس زیاد و در کیفیت تجارتی سر از بازارها و چهار سوق‌ها در می‌آورند، همواره خوش اقبال و مشتری پسند هستند. طرح‌های شناخته شده ناحیه تبریز عبارتند از:طرح مستوفی (کل فرنک مستوفی)،اسلیمی ترنج دار،اسلیمی لچک دار،ترنج،نقش ماهی یا هراتی،گلدانی،میناخانی،طرح درختی،طرح تصویری،طرح باغی یاگلستانی،طرح شکارگاه و... تبریز یکی از بزرگ‌ترین و مهم‌ترین مراکز قالی‌بافی در سطح ایران و جهان است و نقش مهمی را در زمینهٔ توسعه و گسترش سنت‌ها و هنرهای تزئینی و کاربردی بازی می‌کند. اوج هنر قالی تبریز مربوط به سده‌های دوزادهم تا شانزدهم میلادی بوده‌است. شکل‌گیری ۲۰۰ شاهکار هنری قالی تبریز با ادغام هماهنگ هنرهای بافندگی و نگارگری ایرانی در طی ۱۴ سده، سطح بالای هنر بافندگان قالی را در این شهر به عرصهٔ نمایش گذاشته و مکتب کلاسیک تبریز بنیان نهاده شد. این مکتب به ۲ زیرشاخهٔ اصلی تبریز و اردبیل تقسیم می‌شود.
    20 بازدید
  • قالیچه لچگ ترنج جانوری

    نخستین نمونه از قالی های دوره شاه طهماسبی، موزه فرش ایران، قالیچه لچگ ترنج جانوری، به ابعاد دو متر و پنجاه و سه در یک متر و شصت و هفت سانتی متر، رج شمار، شصت و پنج با گره ترکی و جنس تار ابریشم، دو پود ، از جنس نخ نقره بافته شده در تبریز است. طرح چشم نواز و هوشمندانه ی این قالیچه، نشان از دقت و ذوق سرشار و هنرمندان، کارگاه سلطنتی شاه طهماسب دارد.حاشیه ی اصلی در میان دو رشته ، حاشیه ی فرعی دیگر نیز قرار گرفته است. حاشیه ی بیرونی به رنگ سرمه ای با نقوش ابری، گل و گلبرگ و حاشیه ی داخلی به رنگ سبز روشن و گلهای پنج پر، برجسته بافی، متن است. در حاشیه ی اصلی و کتیبه با اشعاری از حافظ که گل های طرح رنگ دور آن را فرا گرفته اند، بافته شده است. چهار گوشه ی قالی را لچگ هایی با رنگ زمینه ی قهوه ای تشکیل می دهد که دارای طرح سروی ، گل و گلبرگ و تصویر چهار پرنده است. در لچگ ها نیز از تکنیک بافت برجسته و پود نخ نقره به زیبایی استفاده شده است . در متن رنگ لاکی، این قالیچه از طرح گل های شاه عباسی و حیواناتی نظیر گوزن ، ببر، شیر، روباه و خرگوش در حالت های مختلف به کار رفته است . نقش سروی های ماری با ترکیبات دقیق گل و گلبرگ ها بر روی شاخه ها ی گردان و استفاده از تکنیک برجسته بافی متن از سوفی بافی درون گل های شاه عباسی، نشان از توانایی های قالی بافی تبریز دارد.
    23 بازدید